DOĞAL YEM İLE AVCILIĞI

Kefal yem ayırt etmez. Her yeme vurduğu gözlenmiştir.

Kefal avında kullanılabilecek yemler:

  1. Solucan
  2. Tavuk ciğeri
  3. Çekirge (özellikle kara çekirge)
  4. Gümüş  (Ufak boyutlu gümüşler direk takılabileceği gibi büyük gümüşlerin eti ak yem yapılarak kuallanılabilir)
  5. Sinek
  6. Midye
  7. Salyangoz

ÇEKİRGE

KARA ÇEKİRGE

SİNEK

GÜMÜŞ

YUSUFÇUK

LARVA

SOLUCAN

SALYANGOZ

      

TAVUK CİĞERİ

     

Doğal yemlerle yapılan avcılıkta şamandıralı takım, dip takımı ve dere kamışı yöntemi kullanılabilir. Kullanılacak yemlerin, balığın doğal çevresinden seçilmesi başarı oranını yükseltmekle birlikte kendini kanıtlamış her hangi bir yem kullanılabilir.

Özellikle hasat sonrasında ekin tarlalarından toplanan çekirge, solucan, kara sinek, bulunabilecek larva ve kurt çeşitleri her zaman sonuç veren yemlerdir. Eğer bu yemler bulunamazsa hindi ya da tavuk ciğeri ya da balık iç organları takılabilir. Ciğer kullanılması durumunda, ciğer bir tahta üzerinde kullanılan iğneyi örtecek büyüklüklerde doğrandıktan sonra, bir saat kadar güneş alan rüzgarlı bir yere bırakılırsa üzeri zarlaşan parçalar iğneye daha iyi takılıp, balık tarafından da daha zor çalınır bir hale gelir. Aklınızda olsun, dondurulup çözüldükten sonra kullanılmak istenen ciğer çabuk dağılacağından, taze ciğer kullanılması daha uygundur. Ayrıca iğneye daha iyi tutunması nedeniyle de hindi ciğeri daha çok tercih edilir.


Şamandıra ile avcılık pek çok oltacı tarafından en çok tercih edilen, fevkalade heyecanlı ve dinlendirici bir av türüdür. Kefal avında kullanılacak şamandıra, kalem tipli suya fazla baskı yapmayan, böylece balığın, yemi direnç görmeksizin ve huylanmadan alabileceği küçük tipte şamandıralardan seçilmelidir. Kullanılacak bölgeye ve atılacak mesafeye göre 1-8 gr çekerli şamandıralar önerilir. Takımda kullanılacak fırdöndü olabildiğince küçük ve yine siyah ya da bronz renkli olmalı ve görüntü vermemelidir. Kullanılacak iğne tipi ve büyüklüğü ise balığın büyüklüğüne ve takılacak yeme bağlıdır. Genellikle Mustad 1522 veya benzeri, 4-9 No arası, çapraz, uzun saplı, ince ve mavi çelikten iğneler bu av için uygun olmaktadır. Ancak larva veya kurt kullanılacaksa kısa saplı bronz ya da altın renkli, ince iğneler de kullanılabilir.
Şamandıra takımı iki değişik şekilde yapılabilir. Su derinliği fazla değişmeyen meralarda sabit şamandıralı takımlar, derinliğin değişiklik gösteridiği meralarda ise şamandıra yüksekliği av sırasında kolayca değiştirilebilen gezer şamandıralı ya da stoperli diye adlandırılan takımlar tercih edilir. Stoper olarak adlandırılan malzeme, değişik kalınlıkta misinalara uygun olarak bulunabilen, yumuşak lastikten mamul küçük boncuk şeklinde bir üründür. Misina üzerinde elle kaydırılmakta ve bu şekilde şamandıra yüksekliği kolayca ayarlanabilmektedir. Şamandıralı takımda kullanılacak kamış, av yapılacak meraya göre istenilen uzunlukta seçilebilir ve genellikle teleskopik, hafif ve hassas kamışlar tercih edilir. Hafif şamandıra ve kurşun takımı kullanılacaksa mümkün olduğunca uzun kamış kullanılması yemin istenilen noktaya indirilebilmesi için önem taşıyacaktır. Makina ise kamışa uygun herhangi bir makina olabilir. Ancak makina üzerinde sarılı misinanın 0.28mm ya da daha ince olması takımın rahat çalışması için tercih edilir.


Gezer şamandıralı takımda makinadan gelen misinaya bir adet stoper ve daha sonra şamandıra geçirilmeli, şamandıradan sonra uygun ağırlıkta bir boncuk kurşun ve en sona da fırdöndü takılmalıdır. Burada dikkat edilecek nokta stoperin misina üzerinde sıkıca tutunacak ve ancak elle kaydırılırsa hareket edecek şekilde durmasıdır. Şamandıra ise misinayı sıkıştırmamalı, misinaya sabit olarak bağlanmamalı ve stoperle fırdöndü arasındaki mesafede kolayca kayabilmelidir. Fırdöndünün diğer ucuna ise 60 cm kadar 0.16 mm kaliteli bir misina diğer ucuna da iğne bağlanmalıdır. Kullanılacak kurşun şamandırayı dik tutacak ve balığın en küçük bir çekişinde şamandıranın tamamen batmasını sağlayacak ağırlıkta seçilmelidir. Eğer kıstırma kurşun kullanılacaksa fırdöndünün hemen altına takılması önerilir. Sabit şamandıralı takım yapılacaksa stoper kullanılmaz ve kullanılan şamandıra ana beden üzerindeki uygun bulunan noktaya sabit bir şekilde takılır. Takımın geri kalan kısmı stoperli takımla aynıdır.
Şamandıralı takım yemlenip uygun noktaya savrulduktan sonra gözle takip edilir. Balığın şamandırayı ilk batırışında aceleci olmayıp, yemi tamamen aldığına emin olunmalı sonra hafif bir tasma atıldıktan sonra kamışın ucunu suya doğru indirip yavaşça sararak balık kıyıya alınmalıdır. Eğer takım yemlenip atıldıktan sonra uzun süre vuruş alınmadı ise misina 1 metre kadar sarılıp yemin hareketlenmesi sağlanmalıdır. Şamandıralı takımda en çok dikkat edilecek nokta, yemin uygun derinlikte sunulmasıdır. Bu da ancak deneme yanılma yoluyla bulunabilir. İlk olarak tabandan 50 cm yükseklikte başlanması gerekli görüldüğü taktirde yavaş yavaş yukarıya alınması önerilir. Şamandıralı olta ile göllerde yapılan avda saz dipleri en iyi sonucu verir.


Dere kamışı yönteminde porselensiz ve makinasız uzun tipte kamışın ucuna 0.16 mm kalınlığında, kamışın boyuna bağlı olarak 3 - 5 metre uzunluğunda bir misina, misinanın ucuna da uygun bir iğne bağlanır. Bu yöntemde iğne yemlenip olabildiğince yumuşak şekilde hedeflenen noktaya indirilir. Doğal ağırlığı ile yavaş yavaş suya gömülen yem balık tarafından hiç tereddüt edilmeksizin talep görür. Özellikle akarsulardaki küçük gölentilerde ve sazlık önlerinde başarı ile kullanılabilir.


Çok tercih edilmemekle birlikte dip oltası kullanılacaksa dipten kurşunlu 2-3 köstekli takım ya da gezer kurşunlu tek iğneli takım yapılabilir. Dipten kurşunlu takımda ana bedenden sonra 1-2 cm lik bir fırdöndü, 1-1.5 metre 0.25 beden ve 25 gr civarında bir armut kurşun takılır. Armut kurşunun 50 cm üstünden başlayarak, 30-40 cm aralıkla 20 cm lik 0.20 köstekler ile takım tamamlanır. Gezer kurşunlu takımda ise ana beden üzerine 25 gr lık boncuk kurşun geçirilir bedenin ucuna kurşunun çıkmasını önleyecek bir fırdöndü takılır. Fırdöndünün diğer ucuna 0.20 mm misinadan 1 m beden ve en uca da iğne ilavesi ile takım tamamlanır. Eğer avlanılacak gölün dibi çamurlu ise iğnenin en arka kısmına köpükten veya takunya malzemesinden kiraz çekirdeği kadar bir şamandıra takılıp yemin havalanması sağlanır. Takım yemlenip hedeflenen noktaya savrulduktan sonra makina yavaş yavaş sarılır. Kurşunun ağırlığı ile misinanın gerildiği noktada sarma işlemi bırakılır. Bundan sonra olta elde veya bir yere takılarak balığın yemi alması beklenir.


Son olarak, hangi yöntemle av yapılacak olursa olsun avlanılacak yerde sessiz olunmalı,ani hareketler yapmaktan kaçınılmalı ve kesinlikle avlanılan yere gölge düşürülmemelidir. Yakalandıktan ele geçinceye kadar mücadeleyi bırakmayan tatlı su kefali suyun üzerinde alabalık gibi taklalar atabilir (çok irileri hariç). Ancak çoğu zaman etli olan ağız içine, hatta gırtlağına kadar oturmuş iğneden yakalandığı için kolayca kurtulamaz.

 

SAZAN TANITIM

SAZAN (Cyprinus carpio)
Ülkemizdeki genel olarak Sazan ve diğer bir tür olan Aynalı sazan olarak bilinir. Ancak bu cinslerin haricinde uzun sazan olarak ta bilinen pullu sazan da mevcuttur. Baraj göllerinin balıklandırılmasında kullanılan balık Aynalı Sazan olmakla ...
Devamını Oku..

TURNA TANITIM

TURNA (esox luciusesox masquinongy)
Ülkemizde Turna, Ördek balığı, Dişi Balık, Oklama gibi isimlerle bilinmektedir. Vücudu hidrodinamik bir yapıdadır. Başı basık, ve ağzı sivri dişlerle dolu, damak bölümü ve galsaması da içe dönük tutucularla doludur. 
Devamını Oku..

SUDAK TANITIM

SUDAK (Sander lucioperca)
Sudak balığı (Sander lucioperca, eski bilimsel adı Stizostedion lucioperca), Percidae familyasından yırtıcı bir tatlısu balığı türü. Halk arasında Uzunlevrek olarakta bilinir. Köklerinin doğu Avrupa'da bulunduğu düşünülür.
Devamını Oku..